Opnun sýningarinnar er laugardaginn 4. september.

Á sýningunni eru verk níu ólíkra myndlistarmanna, átta íslenskra og eins erlends sem búsettur er á Íslandi. Það sem tengir listamennina er einkum það að þeir hafa útskrifast úr myndlistardeild á síðstliðnum 4 árum. Þeir nálgast veruleikann á mismunandi hátt í verkum sínum en eru uppteknir af persónulegri- og samfélagslegri pólitík, pólitískum rétthöfum, valdhöfum, rétthugsun, ranghugsun, hagsmunum og siðferði.

Lagt var upp með að notast hvorki við vinnutitil né leggja til grundvallar ákveðinn hugmyndalegan grunn heldur var vinnuferli hvers listamanns látið ráða ferð og verkunum leyft að þróast út frá upphaflegum hugmyndum, í samræðu fram að og raunar fram yfir sýningaropnun. Það þýddi að tekin var sú áhætta að sýningin myndaði mögulega ekki hugmyndalega einingu heldur yxi í ýmsar áttir og fléttaðist saman á vixl. Leitandi.

Lögð var áhersla á að sýningarskrá yrði unnin með sýningunni og að rödd hennar yrði einskonar sneiðmynd úr báðum heilahvelum hvers listamanns á fyrstu skrefum í listferlinum. Listamennirnir voru beðnir um að velja sér viðmælendur, sem þeim þætti áhugavert og krefjandi að eiga í samræðu við um verk sín, afstöðu til listarinnar og samfélagslegt hlutverk sitt sem listamenn. Áhersla var lögð á að framlag hvers listamanns endurspeglaði persónuleika hans og orðræðu án íhlutunar ritstjóra eða tilraunar til samræmingar á milli þeirra innbyrðis.

Listamennirnir níu hafa stundað listnám í sérlega áleitinni samræðu um samfélagið á tvennum tímum í íslenskum samtíma, tímanum fyrir og eftir bankahrun, fyrir og eftir síð-upplýsingu, þegar þjóðargersemarnar hafa verið einkavæddar, falsaðar og seldar mörgum sinnum. Nýja Ísland varð gamalt aftur, ímyndir, meinsemdir og sjálfsmynd þjóðarinnar ræddar í sellum um land allt. Listamennirnir taka afstöðu til alls þessa og taka sér hver sína stöðu og hlutverk. Þeir bregðast við pólitísku landslagi, leggja sitt af mörkum til gagnrýninnar umræðu í samfélaginu og grandskoða mikilvægi hugtaksins gildi þegar flest gildi hafa verið gjaldfelld.

Verk listamannanna bera þess merki að listin bæði endurtekur sig og endurnýjar á vixl, tekur inn áhrif allsstaðar frá, jórtrar á og skilar út áburði sem fellur í misfrjóan jarðveg. Hvað upp vex eða hvenær er ekki hægt að spá um fyrirfram.

Listin er í senn persónuleg og almenn, listamenn vita í raun aldrei í hvernig jarðveg verk þeirra falla en leiðarljósið er innsæið, að bera traust til eigin hvata, áhuga og athafna. 

 

Birta Guðjónsdóttir sýningarstjóri